The Management System Development Strategic and Successful from Suf

1 บทสรุปส าหรับผู้บริหาร Executive Summary ชื่อโครงการ กลยุทธ์การพัฒนาระบบการจัดการและความส าเร็จจากการน าปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงไปใช้ของธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อม The Management System Development Strategic and Successful from Sufficiency Economy Philosophy of Small and Medium Enterprise หัวหน้าโครงการวิจัย รองศาสตราจารย์กัญญามน อินหว่าง ผู้ร่วมวิจัย อาจารย์วัลลภา ศรีทองพิมพ์ บทสรุปส าหรับผู้บริหาร การน าปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงไปใช้ในการด าเนินธุรกิจได้กลายเป็นส่วนส าคัญที่จะท าให้ธุรกิจสามารถอยู่รอดได้ โดยสามารถน ามาประยุกต์ใช้ได้ตามลักษณะของธุรกิจแต่ละประเภท ซึ่งไม่ขัดกับหลักของการแสวงหาก าไร หรือแสวงหาผลก าไรจนเกินควรจากการเบียดเบียนประโยชน์ของสังคมโดยไม่ค านึงถึงผลกระทบที่อาจจะก่อให้เกิดวิกฤตตามมา ตลอดจนให้ค านึงถึงการใช้ทรัพยากรในธุรกิจอย่างประหยัด มีคุณภาพ และเน้นการบริหารความเสี่ยงต ่า จากการศึกษาการใช้ปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงกับธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อม ของ กัญญามน อินหว่าง และ วัลลภา ศรีทองพิมพ์ (2551) พบว่า แนวคิดเศรษฐกิจพอเพียงจะต้องมีความรู้ที่สามารถคิดพิจารณาอย่างถูกต้องด้วยเหตุผล ท าให้เห็นและเข้าใจทุกสิ่งทุกอย่างได้อย่างกระจ่างชัดทั้งในด้านการตลาด การเงิน การจัดการการผลิตและการบริการ ซึ่งสอดคล้องกับงานวิจัยของ อภิชัย พันธเสน (2549) และอนัญญา บวรสุนทรชัย (2547) ในด้านการใช้ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงกับอุตสาหกรรมขนาดกลางจะเป็นไปได้ในระดับมากกว่าใช้กับอุตสาหกรรมขนาดย่อม อย่างไรก็ตาม การที่จะน าเอาความรู้มาใช้ให้เป็นประโยชน์แท้จริงได้ จ าต้องมีคุณธรรมมาเป็นแนวทางปฏิบัติ เช่น ความซื่อสัตย์สุจริต 2 ความอดทน ความเพียร ความตั้งใจในการด าเนินธุรกิจ มีความหนักแน่นอดทน ไม่ท้อถอย และความรอบคอบระมัดระวัง ซึ่งผู้ประกอบการจะสามารถเชื่อมโยงโดยน าความรู้มาคู่คุณธรรม เพื่อให้เกิดความสมดุลในทุกมิติ คือ มิติด้านทุนมนุษย์ มิติด้านทุนสังคม มิติด้านทุนสิ่งแวดล้อม และมิติด้านเศรษฐกิจ มีการพัฒนาจากหลักของการพึ่งตนเองให้เข้มแข็ง แล้วจึงพัฒนาขึ้นเป็นการแลกเปลี่ยน การรวมกลุ่มช่วยเหลือกัน จนน าไปสู่การสังเคราะห์เกื้อกูล ร่วมมือกัน คณะผู้วิจัยสนใจศึกษา “กลยุทธ์การพัฒนาระบบการจัดการและความส าเร็จจากการน าปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงไปใช้ของธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อม” เลือกศึกษาธุรกิจการผลิตและการบริการ ที่ได้มีการเข้าร่วมประกวดปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของส านักงานคณะกรรมการพิเศษเพื่อประสานงาน โครงการอันเนื่องมาจากพระราชด าริ โดยศึกษา ธุรกิจการผลิต และธุรกิจบริการ การศึกษาครั้งนี้จึงสนใจศึกษาให้เห็นถึงกลยุทธ์และความส าเร็จของการด าเนินธุรกิจที่ผ่านมา เพื่อเป็นแนวทางการสร้างกลยุทธ์การพัฒนาระบบการจัดการต่อไป คณะผู้วิจัยเล็งเห็นว่า ผลจากการวิจัยนี้ จะเป็นประโยชน์ต่อผู้ประกอบการธุรกิจของประเทศไทยอย่างยิ่ง ทั้งในส่วนของธุรกิจเอกชนและธุรกิจชุมชน เนื่องจากเป็นการศึกษาธุรกิจที่มีการน าแนวทางปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงซึ่งจะสามารถน ามาเป็นแนวทางการพัฒนาธุรกิจได้อย่างยั่งยืนในทุกมิติ ตามกรอบแนวคิดที่ศึกษา เช่น มิติมนุษย์ มิติสังคม มิติสิ่งแวดล้อมและมิติทางเศรษฐกิจ ดังนั้น ผลการวิจัยที่ได้จะสามารถน ามาสร้างรูปแบบของระบบการจัดการและรูปแบบความส าเร็จจากน าปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงไปใช้ได้ โดยมีวัตถุประสงค์ ดังนี้ 1) เพื่อศึกษาถึงปัจจัยด้านทรัพยากรการด าเนินกิจการและกระบวนการจัดการที่มีผลต่อผลผลิตที่ได้ของธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อม 2) เพื่อศึกษากลยุทธ์การพัฒนาระบบการจัดการจากธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อมที่มีการน าปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงไปใช้ 3) เพื่อศึกษาถึงลักษณะความส าเร็จของจากการน าปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงไปใช้ของธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อม ในด้านผลลัพธ์ทางธุรกิจในส่วนของมิติด้านมนุษย์ มิติด้านสังคม มิติด้านสิ่งแวดล้อม มิติด้านเศรษฐกิจ ในการวิจัยนี้มีขอบเขตการวิจัย คือ 3 1) วิเคราะห์เนื้อหาสาระ-การสร้างแบบสอบถามตามเกณฑ์ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง ศึกษาเนื้อหาสาระของระบบการจัดการ การใช้ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของการด าเนินธุรกิจจากงานวิจัยที่เกี่ยวข้องและเอกสารต่างๆ เพื่อจัดท ากรอบแนวคิดและเกณฑ์การสร้างแบบสอบถาม โดยใช้เกณฑ์จากหลักเกณฑ์การประกวดของส านักงานคณะกรรมการประสานด้านปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง และจากผลการวิจัยของกัญญามน อินหว่างและวัลลภา ศรีทองพิมพ์ (2551) นรินทร์ สังข์รักษาและคณะ (2550) และ เฉลียว บุรีภักดีและคณะ (2552) มาเป็นแนวทางการสร้างเครื่องมือในการศึกษาครั้งนี้ 2) วิธีการศึกษา—ขั้นตอนการศึกษา คณะผู้วิจัยเลือกรายชื่อจากธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อมประเภทการผลิตและการบริการ มาเป็นกลุ่มตัวอย่างการศึกษาครั้งนี้ ซึ่งมีขอบเขตการศึกษาครอบคลุมทุกจังหวัดในภาคกลางของประเทศไทย คือ ธุรกิจที่เข้าร่วมประกวดผลงานตามปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงในปี 2550-2552 ทั่วประเทศของส านักงานคณะกรรมการพิเศษเพื่อประสานงาน โครงการอันเนื่องมาจากพระราชด าริตามรายชื่อที่ได้รับรางวัล การประกวดผลงานตามปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง รวม 173 ธุรกิจ และจากรายชื่อตามเกณฑ์เข้าร่วมกิจกรรมวิถีเศรษฐกิจพอเพียง และธุรกิจชุมชน ในปี 2551 -2552 ที่ผ่านมาอีก 49 แห่ง รวมทั้งสิ้น 222 ธุรกิจ เพื่อท าการศึกษาและ สรุปผลการวิจัย ด้วยข้อมูลทางสถิติเชิงพรรณนาและเชิงอนุมานตามหลักสถิติและท าการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา และท าการศึกษาเจาะลึกโดย เลือก 30 ธุรกิจจาก 222 ธุรกิจ ที่มีการน าหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงมาใช้ครบทุกด้านและมีผลผลิตที่ดีตามเกณฑ์ที่ก าหนดมาท าการศึกษาเจาะลึกเพื่อค้นหากลยุทธ์และความส าเร็จของธุรกิจจากการน ากระบวนการจัดการที่มีการประยุกต์เศรษฐกิจพอเพียงไปใช้ และให้ได้องค์ประกอบแนวทางปฏิบัติที่เหมาะสมในการประยุกต์ใช้ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงต่อไป ผลการวิจัย จากการวิจัยครั้งนี้ ผู้วิจัยได้ด าเนินการวิจัยตามขั้นตอนการวิจัย และได้ผลการวิจัยตามวัตถุประสงค์ในการวิจัยดังนี้ 4 ส่วนที่ 1 ปัจจัยด้านทรัพยากรการด าเนินกิจการและกระบวนการจัดการที่มีผลต่อผลผลิตที่ได้ของธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อม จากผลการวิจัยปัจจัยด้านทรัพยากรในการด าเนินธุรกิจและผลผลิตจากธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อม พบว่า ผู้ประกอบการและผู้บริหารได้แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับการด าเนินการด้านกระบวนการจัดการธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อมว่า มีระดับการใช้กระบวนการด าเนินการด้านความรู้มากที่สุด ในด้านของมีการใช้วัสดุอุปกรณ์ที่ประยุกต์จากภูมิปัญญาดั้งเดิม และมีการแก้ปัญหาที่เกิดขึ้นให้สามารถอยู่รอดได้ และมีการพัฒนาผลิตภัณฑ์และการบริการให้มีคุณภาพ ซึ่งจะเห็นได้ว่าธุรกิจอาหารสดและอาหารแปรรูปที่เป็นธุรกิจขนาดกลาง มีการพัฒนาผลิตภัณฑ์และการบริการอย่างต่อเนื่อง มากกว่าธุรกิจเครื่องใช้ เช่น เฟอร์นิเจอร์ ซึ่งธุรกิจเครื่องใช้จะมีการใช้วัสดุอุปกรณ์ที่ประยุกต์จากภูมิปัญญาดั้งเดิมมาผลิตมากที่สุด ซึ่งมีความสอดคล้องกับธรรมชาติของธุรกิจ ซึ่งธุรกิจส่วนใหญ่จัดหาวัตถุดิบเพื่อใช้โดยจัดหาจากท้องถิ่น นอกจากนี้ยังพบว่า ธุรกิจส่วนใหญ่มีนโยบายเกี่ยวกับการจัดการวัตถุดิบเพื่อการผลิตโดยไม่มีการกักตุนวัตถุดิบในการผลิต และใช้แนวทางในการลดต้นทุนด้วยการลดการสูญเสียที่จะเกิดขึ้นของทรัพยากรที่ใช้ มีการใช้วัตถุดิบให้คุ้มค่ามากที่สุดด้วยการอบรมพนักงานและปรับปรุงวิธีการผลิต ผู้ประกอบการส่วนใหญ่มีนโยบายการรับสมัครคนเข้าท างานด้วยการใช้คนในพื้นที่อันดับแรกและมีการฝึกฝนฝีมือให้ โดยเฉพาะธุรกิจชุมชนและธุรกิจขนาดกลาง ธุรกิจส่วนใหญ่ใช้เงินทุนส่วนตัวมาด าเนินธุรกิจมากกว่าการกู้ยืม จึงท าให้ลดความเสี่ยงด้านการเงินได้ซึ่งสอดคล้องกับงานวิจัยของ อภิชัย พันธเสน (2549) และอนัญญา บวรสุนทรชัย (2547) ในด้านการใช้ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงกับอุตสาหกรรมขนาดกลางจะเป็นไปได้ในระดับมากกว่าใช้กับอุตสาหกรรมขนาดย่อมและดังกล่าวมีความสอดคล้อกับงานวิจัยของกัญญามนและคณะ (2550) เฉลียว บุรีภักดีและคณะ(2552) และนรินทร์ สังข์รักษาและคณะ(2551) ในด้านการใช้กระบวนการจัดการมาด าเนินการร่วมกับแนวทางปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง จากผลการวิจัย ธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อมส่วนใหญ่ ยังมีข้อสังเกตในการน าปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงไปใช้ในด้านการมีผลิตภัณฑ์ที่หลากหลาย เพราะธุรกิจขนาดย่อมจะมีเงินลงทุนต ่ากว่าธุรกิจขนาดกลาง และมุ่งจะด าเนินธุรกิจแบบครอบครัวเป็นส่วนใหญ่ เพราะในการด าเนินธุรกิจแบบพอเพียงนั้น จะพบว่า 5 ผู้ประกอบการธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อมส่วนใหญ่มีความเข้าใจว่า เศรษฐกิจพอเพียงที่ใช้อยู่ คือ เน้นการไม่กู้หนี้ยืมสินเป็นหลัก รวมทั้งด้านการไม่เอารัดเอาเปรียบลูกค้าและผู้เกี่ยวข้อง จากผลการวิจัยด้านความพอประมาณ ในส่วนของการจ้างพนักงานที่เหมาะสมกับการด าเนินธุรกิจ การให้ความส าคัญกับขนาดการผลิตที่สอดคล้องกับการบริหารจัดการได้ การมีวิธีดูแลเครื่องมือ เครื่องจักรที่ดีให้คงสภาพในการใช้งานมากที่สุด และมีการวางแผนด้านการลงทุนเพื่อป้องกันความเสี่ยง มีผลต่อความสามารถในการขยายตลาดได้ ส าหรับด้านความมีเหตุผล ในส่วนของการที่พิจารณาถึงผลกระทบที่เกิดขึ้นของกระบวนการผลิตหรือการบริการ และ มีความสนใจต่อข้อเสนอแนะของลูกค้าเพื่อน ามาปรับปรุงผลิตภัณฑ์และการบริการมีผลต่อความสามารถในการขยายตลาดได้ทุกปี และมีผลต่อการมีผลิตภัณฑ์และการบริการที่หลากหลาย นอกจากนี้ด้านภูมิคุ้มกันที่ดี เช่น การให้ความส าคัญกับการผลิตที่พอดีกับความต้องการของ มีการร่วมกิจกรรมด้านเครือข่ายทางธุรกิจอย่างสม ่าเสมอ มีนโยบายการให้ค่าตอบแทน การสร้างคุณภาพชีวิตในการท างาน มีผลต่อ การดูแลและการเข้าร่วมกิจกรรมด้านสิ่งแวดล้อมและชุมชน และมีผลด้านการมีหนี้สินลดลงอย่างต่อเนื่องตลอดระยะ 3 ปี จะเห็นได้ว่า สามารถกระจายความเสี่ยงจากการมีผลิตภัณฑ์ที่หลากหลาย กล่าวได้ว่า การด าเนินธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อมยังคงให้ความส าคัญต่อกระบวนการจัดการที่สามารถน าปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงไปปรับใช้ได้ และสามารถประสบความส าเร็จได้ ซึ่งสอดคล้องกับงานวิจัยของ เฉลียว บุรีภักดีและคณะ(2552) และนรินทร์ สังข์รักษาและคณะ(2551) ในด้านการใช้กระบวนการจัดการมาด าเนินการร่วมกับแนวทางปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง ส าหรับกระบวนการจัดการที่มีการน าความรู้ไปใช้ พบว่า ในส่วนของการคิดค้นรูปแบบการผลิต /การบริการใหม่ๆอย่างน้อย ปีละ 1 เรื่อง หรือมีการใช้วัสดุอุปกรณ์ที่ประยุกต์จากภูมิปัญญาดั้งเดิม มีการวางแผน และควบคุมการผลิต/การบริการทุกขั้นตอน มีการพัฒนาผลิตภัณฑ์ การบริการให้มีคุณภาพ มีผลต่อการก่อให้เกิดผลผลิตที่สูงขึ้นและไม่ก่อให้เกิดปัญหาการลงทุน และมีผลด้านการมีหนี้สินลดลงอย่างต่อเนื่องตลอดระยะ 3ปี ซึ่งจะเห็นว่า ธุรกิจที่มีกระบวนการน าปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงไปใช้ มีผลผลิตที่สอดคล้องกัน คือ การที่ธุรกิจมีขีดความสามารถและทักษะการด ารงชีวิตและการอยู่ร่วมกันกับผู้อื่น รวมทั้งการพัฒนาศักยภาพในการท าธุรกิจ มีกลุ่ม มีชุมชนเครือข่ายที่ช่วยเหลือ อันเนื่องมาจากการที่ผู้ประกอบการมีเหตุผลในการด าเนินธุรกิจ ด้านการจ้างงานในชุมชน ใช้วัตถุดิบในท้องถิ่น ซึ่งไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายที่มาก ซึ่งสอดคล้องกับและปัจจัย6 ความส าเร็จดังกล่าวมีความสอดคล้องกับงานวิจัยของกัญญามนและคณะ (2550) ณรงค์ เพ็ชรประเสริฐ (2542)ในด้านปัจจัยก าหนดความส าเร็จและความล้มเหลวของธุรกิจชุมชน มีมากมายหลายประการทั้งระบบงาน ระบบเงิน และระบบบุคลากร นอกจากนี้ ในด้านความพอประมาณนั้น ผู้ประกอบการสามารถบริหารความเสี่ยงได้อย่างมีประสิทธิภาพ รู้ขนาดของการลงทุน ใช้ทรัพยากรอย่างพอดี พอประมาณจึงท าให้ได้ผลลัพธ์ของมิติทางด้านการด าเนินชีวิตหรือมีทุนทางมนุษย์ มีมิติความสุขกับการอยู่ร่วมกับผู้อื่น มีการสร้างเครือข่ายและการอยู่กับชุมชนอย่างเอื้ออาทร รวมทั้งมีมิติทางด้านการเงินที่มีทรัพยากรและปัจจัยที่เกื้อหนุนต่อการด าเนินธุรกิจและการใช้ชีวิตได้ เพียงพอและยั่งยืน จะเห็นได้ว่า การใช้ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงในการด าเนินธุรกิจจะมีผลต่อสังคมในทางบวก เนื่องจากผู้ประกอบการเข้าใจถึงการรักษาสิ่งแวดล้อมและการดูแล ฟื้นฟูสิ่งแวดล้อมร่วมกันในชุมชนได้อย่างมีประสิทธิภาพ ซึ่งจะก่อให้เกิดจิตส านึกของความรับผิดชอบต่อสังคมและชุมชนที่อยู่มากยิ่งขึ้น จะสามารถสร้างคุณภาพชีวิตทั้งในการท างานและการอยู่ร่วมกันได้ ส่วนที่ 2 กลยุทธ์การพัฒนาระบบการจัดการจากธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อมที่มีการน าปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงไปใช้ จากผลการวิจัยด้านกลยุทธ์ของระบบการจัดการธุรกิจของผู้ประกอบการ พบว่า ผู้ประกอบการส่วนใหญ่มีความคิดเห็นด้านการใช้กลยุทธ์ที่ท าให้ประสบความส าเร็จที่หลากหลาย โดยมีความแตกต่างกันในด้านของขนาดธุรกิจ เช่น ธุรกิจขนาดกลางให้ความส าคัญต่อการสร้างผลิตภัณฑ์หรือบริการที่สามารถท าก าไรภายใน 3 ปี และการวางแผนธุรกิจอย่างเป็นขั้นตอน อย่างไรก็ตามยังพบว่าขนาดของธุรกิจไม่มีผลต่อการใช้กลยุทธ์ทางการจัดการที่มีการน าแนวทางปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงไปใช้ อาจเนื่องจากแนวทางนี้มีหลักการที่สอดคล้องกับกระบวนการจัดการทั่วไป คือ การวางแผน การจัดองค์การ การน า และการควบคุม เมื่อน าหลักการ 3 ด้าน คือ ความพอประมาณ ความมีเหตุผลการมีภูมิคุ้มกันที่ดี และ 2 เงื่อนไขมาใช้ คือ ความรู้และคุณธรรม ซึ่งจะพบว่ามีความสัมพันธ์กันในด้านการด าเนินการ ดังจะเห็นได้ว่า กลยุทธ์การจัดการโดยทั่วไปตามหลักสากล เช่น กลยุทธ์ด้านการพัฒนาตนเอง การฝึกทักษะให้กับพนักงาน การสร้างเครือข่าย และการมีความรู้ความสามารถในการด าเนินธุรกิจ ก็ยังคงมีความสอดคล้องกับแนวคิดด้านการจัดการความรู้ (Knowledge Management) ได้เป็นอย่างดี หรือแม้แต่การมีภูมิคุ้มกันที่ดี ในด้านการวางแผนทางการเงินเพื่อ7 การลงทุนที่พอดี การไม่มีหนี้สินมากมายจนไม่สามารถจ่ายคืนได้นั้นมีความสอดคล้องกับแนวคิดด้าน การจัดการความเสี่ยง (Risk Management) เช่น ความเสี่ยงภายในองค์กร ได้แก่ สถานที่ท างานที่ไม่ปลอดภัย ระบบบัญชีที่ไม่น่าเชื่อถือ วัฒนธรรมองค์กรที่ไม่เอื้อต่อการสร้างประสิทธิภาพการท างาน การฝึกอบรมพนักงานที่ไม่เพียงพอ ความขัดแย้งทางผลประโยชน์ (Conflict of Interest) และความเสี่ยงภายนอกองค์กร ได้แก่ การเปลี่ยนแปลงของกฎหมาย การเปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจ กระแสโลกาภิวัฒน์ เสถียรภาพทางการเมือง การเปลี่ยนแปลงในพฤติกรรมผู้บริโภค กระแสสังคม สิ่งแวดล้อม และการเปลี่ยนแปลงของเทคโนโลยี อย่างไรก็ตาม แนวทางที่ส าคัญของกลยุทธ์เพื่อน าไปสู่ความส าเร็จในการด าเนินธุรกิจนั้นยังต้องอาศัยปัจจัยความส าเร็จ ซึ่งผู้ประกอบการ 30 รายได้ให้แนวทางไว้และมีความสัมพันธ์กับปัจจัยด้านการจัดการทรัพยากรและกระบวนการทางธุรกิจ ซึ่งมีความสอดคล้องกับงานวิจัยของกัญญามนและคณะ (2550) เฉลียว บุรีภักดี และคณะ (2552) และนรินทร์ สังข์รักษาและคณะ(2551) ในด้านปัจจัยที่มีผลต่อความส าเร็จในการด าเนินธุรกิจด้วยการใช้ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง ดังตารางที่ 1 ตารางที่ 1 แสดงความสัมพันธ์ของปัจจัยความส าเร็จกับปัจจัยด้านการจัดการทรัพยากรและกระบวนการทางธุรกิจ ปัจจัยความส าเร็จ การจัดการทรัพยากร กระบวนการจัดการ ด้านการตลาดที่มีเครือข่ายรองรับ พื้นที่ การวางแผน ภูมิคุ้มกันที่ดี การวิเคราะห์สภาพแวดล้อมภายใน -แรงงานในพื้นที่ วัสดุ อุปกรณ์เครื่องมือ -ผู้เกี่ยวข้องในการท าธุรกิจ -กระบวนการผลิต ทรัพยากรด้านคน ทรัพยากรด้านกายภาพ ความพอประมาณภูมิคุ้มกันที่ดี ความรู้ -ด้านการใช้ข้อมูลเพื่อการตัดสินใจในการท าธุรกิจ ทรัพยากรด้านเทคโนโลยี การวางแผน ความมีเหตุผล ความรู้ 8 ตารางที่ 1 (ต่อ)แสดงความสัมพันธ์ของปัจจัยความส าเร็จกับปัจจัยด้านการจัดการทรัพยากรและกระบวนการทางธุรกิจ ปัจจัยความส าเร็จ การจัดการทรัพยากร กระบวนการจัดการ การวิเคราะห์สภาพแวดล้อมภายนอก -ชุมชน /วัฒนธรรม -สิ่งแวดล้อม-เครือข่ายธุรกิจ -ตลาด ภูมิคุ้มกันที่ดี ความรู้ -ด้านความซื่อสัตย์ในการด าเนินธุรกิจกับทุกฝ่าย คุณธรรม –ด้านการบริหารจัดการทรัพยากรที่ใช้อย่างรอบคอบ การวางแผน การควบคุม ความมีเหตุผล –ด้านการจ้างงานในพื้นที่เป็นหลัก ปัจจัยด้านก าลังคน การจัดองค์การ ความมีเหตุผล –ด้านทักษะทางการเงิน การวางแผนการเงิน ทรัพยากรด้านการเงิน การวางแผน ภูมิคุ้มกันที่ดีความรู้ -ด้านปฏิสัมพันธ์กับภายนอก สร้างเครือข่ายทางธุรกิจ การน าประสานงาน ภูมิคุ้มกันที่ดี -ด้านการมีส่วนร่วมของสมาชิกในชุมชนและธุรกิจ การน า ภูมิคุ้มกันที่ดี -ด้านการรักษาสิ่งแวดล้อม การร่วมมือกับธุรกิจและชุมชนในการร่วมกิจกรรมด้านสิ่งแวดล้อม คุณธรรม ส่วนที่ 3 ลักษณะความส าเร็จของจากการน าปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงไปใช้ของธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อม ในด้านผลลัพธ์ทางธุรกิจในส่วนของมิติด้านมนุษย์ มิติด้านสังคม มิติด้านสิ่งแวดล้อม มิติด้านเศรษฐกิจ กลยุทธ์ทางการจัดการที่ท าให้ธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อมมีความส าเร็จทางด้านผลลัพธ์ทางธุรกิจ 9 จากการสัมภาษณ์เจาะลึกจากกลุ่มธุรกิจแต่ละประเภท พบว่า ผู้ประกอบการส่วนใหญ่มีความคิดเห็นด้านผลลัพธ์ทางธุรกิจและการใช้กลยุทธ์ในการด าเนินธุรกิจที่ท าให้ประสบความส าเร็จที่หลากหลาย แต่จะเห็นได้ว่ากลยุทธ์ที่ผู้ประกอบการใช้นั้นมีทั้งปัจจัยด้านการใช้ทรัพยากร กระบวนการจัดการอย่างเห็นเด่นชัด รวมทั้งมีวิธีการต่างๆด้วยการใช้กลยุทธ์การวิเคราะห์ตลาด การมีความรู้ ความสามารถในเรื่องที่ท าธุรกิจ สร้างผลิตภัณฑ์ที่สามารถท าก าไรได้ ใช้แรงงานในพื้นที่เป็นหลัก มีการวางแผนด าเนินธุรกิจที่เป็นขั้นตอน สร้างเครือข่ายกับธุรกิจประเภทเดียวกัน เป็นต้น ซึ่งสามารถน ามาเปรียบเทียบกับผลลัพธ์ที่ได้จากการด าเนินธุรกิจได้ในส่วนของ มิติมนุษย์ เช่น การที่ผู้ประกอบการมีความรู้ความสามารถและศักยภาพในการบริหารจัดการด้านการวางแผนและควบคุมธุรกิจได้ สามารถพัฒนาตนเองให้มีความคิดสร้างสรรค์ในการสร้างผลิตภัณฑ์ใหม่ๆอย่างต่อเนื่อง ส าหรับมิติด้านสังคม เช่น การที่ผู้ประกอบการและผู้บริหารสามารถสร้างเครือข่ายระหว่างธุรกิจประเภทเดียวกัน หรือระหว่างธุรกิจได้ รวมทั้งการหาตลาดใหม่ได้ นอกจากนี้ยังพบว่า มิติเศรษฐกิจ ได้แก่ การสร้างรายได้ที่มั่นคงให้กับธุรกิจ สามารถขยายกิจการได้อย่างมั่นคง และมิติสิ่งแวดล้อม ได้แก่ การที่ผู้ประกอบการและผู้บริหารมีความตระหนักและร่วมกิจกรรมที่เกี่ยวข้องกับสิ่งแวดล้อม รวมทั้งการดูแลรักษาสิ่งแวดล้อมภายในชุมชนให้น่าอยู่มากขึ้น ซึ่งสอดคล้องกับงานวิจัยของ สหัทยา พลปัถพี (2548:2) ในด้านการด าเนินการตามปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง 4 ด้าน คือ 1) กิจกรรมเพื่อสร้างความพอเพียงด้านเศรษฐกิจ 2) กิจกรรมเพื่อสร้างความพอเพียงด้านสังคม 3) กิจกรรมเพื่อสร้างความพอเพียงด้านสิ่งแวดล้อม และ4) กิจกรรมเพื่อสร้างความพอเพียงด้านจิตใจ ซึ่งกิจกรรมเหล่านี้จ าเป็นต้องมีการด าเนินไปพร้อมกันอย่างสมดุล จึงจะสร้างความพอเพียงให้เกิดขึ้นในชุมชนได้ ด้านผลผลิตและผลลัพธ์ เป็นสิ่งส าคัญส าหรับการแสดงให้เห็นถึงมิติด้านสังคม และสิ่งแวดล้อม ด้านเศรษฐกิจ ซึ่งผลลัพธ์ที่ได้จากการน าปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงไปใช้นั้น จะสามารถก่อให้เกิดประโยชน์ในระยะสั้นของธุรกิจ อาจมาจากการด าเนินธุรกิจโดยใช้กลยุทธ์ด้านความพอเพียง มีการใช้กลยุทธ์ด้านลูกค้า เป็นการสร้างความสัมพันธ์ระหว่างกลุ่มเป้าหมายและลูกค้า ใช้กลยุทธ์ด้านการพัฒนา เพื่อการสร้างนวัตกรรมในผลิตภัณฑ์ ทั้งการออกแบบและพัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่ๆ เพื่อรองรับความต้องการของตลาดที่จะเกิดขึ้นในอนาคต ด้วยการใช้หลักความสามารถในการพัฒนาธุรกิจทั้งในด้านการพัฒนาผลิตภัณฑ์ การพัฒนาเครือข่ายทางธุรกิจ การพัฒนาภูมิปัญญาดั้งเดิมมาสู่ผลิตภัณฑ์ที่สร้างนวัตกรรมใหม่อย่างต่อเนื่อง ซึ่งจากผลการวิจัยนี้จะแสดงภาพในด้านมิติต่างๆ ดังตารางที่ 2 10 จากแนวทางการใช้กลยุทธ์การจัดการทางธุรกิจเพื่อความส าเร็จในด้านผลผลิตและผลลัพธ์ทางธุรกิจในมิติด้านมนุษย์ ด้านสังคม ด้านสิ่งแวดล้อม และมิติด้านเศรษฐกิจพบว่า ทั้ง 4 มิตินั้นจะมีการใช้กลยุทธ์ทางการจัดการที่ไม่แตกต่างกันและมีความสอดคล้องกัน ซึ่งคณะผู้วิจัยเห็นว่า กลยุทธ์ในการพัฒนาธุรกิจและความส าเร็จของธุรกิจนั้นจะต้องมีความสอดคล้องกันในทิศทางเดียวกัน แม้จะเป็นมิติที่ต่างกัน ตารางที่ 2 ความสัมพันธ์ของผลลัพธ์ที่ได้จากการใช้กลยุทธ์ในการจัดการตามมิติทั้ง 4 ความสัมพันธ์ มิติด้านมนุษย์ มิติด้านสังคม มิติด้านสิ่งแวดล้อม มิติด้านเศรษฐกิจ กลยุทธ์ -การใช้หลักความซื่อสัตย์ -การพัฒนาศักยภาพของพนักงาน -การรู้จักเลือกสรรพนักงาน -การสร้างเครือข่ายทางธุรกิจ -การสร้างความสัมพันธ์กับลูกค้าและผู้เกี่ยวข้อง -การสร้างความรับผิดชอบต่อสังคม (CSR) -การมีส่วนร่วมด้านสิ่งแวดล้อม -การจัดการความเสี่ยง -การสร้างมาตรฐานคุณภาพ -การวางแผนกลยุทธ์ระดับปฏิบัติการ ผลลัพธ์ มีความสามารถและทักษะการด ารงชีวิต มีกลุ่ม มีชุมชนเครือข่ายที่ช่วยเหลือเกื้อกูล ใช้ทรัพยากรการผลิตอย่างเข้าใจและประหยัด มีทรัพย์สินปัจจัยการผลิตที่เพิ่มขึ้น ผลลัพธ์ มีการพัฒนาความสามารถและทักษะในการท างาน มีการจัดกิจกรรมเกี่ยวกับการรักษาสิ่งแวดล้อมต่างๆ การรวมกลุ่มเพื่อเรียนรู้ การสอนงานให้กับพนักงานและชุมชน มีการท ากิจกรรมด้านสิ่งแวดล้อมให้กับชุมชน มีผลก าไรที่สูงขึ้นและไม่ก่อให้เกิดปัญหา 11 ตารางที่ 2 (ต่อ) ความสัมพันธ์ของผลลัพธ์ที่ได้จากการใช้กลยุทธ์ในการจัดการตามมิติทั้ง 4 ความสัมพันธ์ มิติด้านมนุษย์ มิติด้านสังคม มิติด้านสิ่งแวดล้อม มิติด้านเศรษฐกิจ ผลลัพธ์ พัฒนาความรู้ความสามารถและทักษะด้านธุรกิจ มีกลุ่ม และเครือข่ายทางธุรกิจ ด้านการตลาด การซื้อวัตถุดิบ ข่าวสารข้อมูล ดูแลด้านสิ่งแวดล้อมภายในธุรกิจได้มาตรฐาน มีการขยายธุรกิจจากก าไรที่ได้ ผลลัพธ์ พัฒนาความเป็นผู้น า สร้างผลิตภัณฑ์ใหม่ มีช่องทางจัดจ าหน่ายสินค้าจากการเป็นสมาชิก/เข้าร่วมกลุ่มธุรกิจ ผลิตสินค้าหรือการบริการที่แสดงถึงความรับผิดชอบต่อสิ่งแวดล้อม มีผลิตภัณฑ์ใหม่ๆเกิดขึ้นทุกปีและต่อเนื่อง ผลลัพธ์ พัฒนาคนในพื้นที่เป็นหลัก ช่วยสร้างรายได้ให้กับชุมชน รณรงค์/มีส่วนร่วมด้านสิ่งแวดล้อม ได้รับความพึงพอใจจากลูกค้า เพื่อศึกษาถึงปัจจัยด้านทรัพยากรการด าเนินกิจการและกระบวนการจัดการที่มีผลต่อผลผลิตที่ได้ของธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อม ข้อมูลพื้นฐานทั่วไปของธุรกิจที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ เป็นธุรกิจเอกชน จ านวน 222 ธุรกิจ เป็นธุรกิจขนาดกลางประเภทการผลิตและการบริการ จ านวน 48 ธุรกิจ และธุรกิจขนาดย่อมประเภทการผลิต จ านวน 118 ธุรกิจ ส าหรับ ธุรกิจการบริการ จ านวน 56 ธุรกิจ ในการศึกษานี้ ได้แบ่งธุรกิจตามลักษณะการคัดเลือกของโครงการปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงออกเป็นธุรกิจประเภทอาหาร ประเภทเครื่องประดับและของใช้ ประเภทสิ่งประดิษฐ์และของที่ระลึก ประเภทสมุนไพรแต่ไม่ใช่อาหารและยา และธุรกิจบริการ เช่น รีสอร์ท โฮมสเตย์ ร้านอาหาร นวดสปา จากการศึกษา พบว่า ธุรกิจขนาดย่อมที่มีการผลิตในแบบครอบครัว ส าหรับในเชิงพาณิชย์จะมีลักษณะที่แตกต่างกันอย่างเห็นเด่นชัดในด้านการลงทุน คือ ตั้งแต่ 2 ล้านขึ้นไป และส่วนใหญ่จะเน้นการ12 ท าธุรกิจการผลิตที่ต้องการส่งออกนอกพื้นที่ เช่น อาหารแปรรูปต่างๆ นอกจากนั้น ธุรกิจการบริการประเภทที่พักแรมโฮมสเตย์ จะมีลักษณะพิเศษในด้านการให้บริการแบบครอบครัวมากกว่าที่พักแบบรีสอร์ท รวมทั้งการนวด สปาไทยจะมีการด าเนินกิจการควบคู่กับที่พักแรม ข้อเสนอแนะจากการวิจัย จากการวิจัยครั้งนี้ คณะผู้วิจัยขอเสนอรูปแบบกลยุทธ์การพัฒนาระบบการจัดการที่มีการน าปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงไปใช้ในการด าเนินธุรกิจ โดยเน้นในด้านกลยุทธ์สู่ความส าเร็จจากผลการวิจัยในระยะที่ 1 และระยะที่ 2 พบว่า มีความสอดคล้องกันอย่างเห็นเด่นชัด อย่างไรก็ตามจากการศึกษาครั้งนี้พบว่า กลยุทธ์ความส าเร็จของธุรกิจที่ก่อให้เกิดผลผลิต และผลลัพธ์มีความสอดคล้องกับมิติมนุษย์ มิติสังคม มิติสิ่งแวดล้อม มิติเศรษฐกิจ 1. ข้อเสนอแนะทางวิชาการ 1.1 จากการวิจัย สามารถน าผลการวิจัยมาสร้างกลยุทธ์การพัฒนาระบบการจัดการและความส าเร็จจากการใช้ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง เพื่อเป็นแนวทางการด าเนินธุรกิจอย่างยั่งยืน ในรูปแบบของการพัฒนาธุรกิจและการสร้างเครือข่ายธุรกิจต่อไป ด้วยการสร้างกลยุทธ์ความส าเร็จ (Key Success Factors : KSF) ซึ่งเป็นปัจจัยที่ก่อให้เกิดผลลัพธ์ทางธุรกิจและก่อให้มีความส าเร็จในด้านการแข่งขัน โดยปัจจัยเหล่านี้จะต้องมีความเหมาะสม มิฉะนั้นจะท าให้ความพยายามในการด าเนินการของธุรกิจได้ผลลัพธ์ต ่ากว่าที่คาดหวัง กลยุทธ์ความส าเร็จจะขึ้นกับลักษณะของธุรกิจ และสภาพแวดล้อม จากการวิจัยพบว่าธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อมส่วนใหญ่จะก าหนดเป้าหมายทางด้านผลก าไร คุณภาพสินค้า และบริการ การสร้างเครือข่ายทางการตลาดรวมทั้งด้านความรับผิดชอบต่อสังคม และสิ่งแวดล้อมมากขึ้น โดยเฉพาะกลยุทธ์ความส าเร็จที่ส าคัญยังคงเน้นในด้านการวางแผนการบริหารจัดการด้านการผลิตและการบริการ รวมทั้งการสร้างสรรค์ผลิตภัณฑ์ใหม่อย่างสม ่าเสมอ และการพัฒนาคุณภาพของผลผลิตจะท าให้ธุรกิจอยู่รอดได้ จากผลการวิจัยสามารถน ามาสร้างรูปแบบกลยุทธ์ความส าเร็จของระบบการจัดการที่มีการน าปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงไปใช้ ดังภาพที่ 1 13 ภาพที่ 1 ระบบการจัดการธุรกิจขนาดกลางและธุรกิจขนาดย่อมด้วยการน าปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงไปใช้ ลูกค้า คู่แข่งขัน ชุมชน รัฐบาล ผู้จัดหาวัตถุดิบ ปัจจัยน าเข้า กระบวนการแปรสภาพ ผลผลิต ผลลัพธ์ (Inputs) (Transformation process) (Outputs) (Outcome) ใช้วัตถุดิบในพื้นที่เป็นหลัก วางแผนการผลิตและการบริการ ได้ผลก าไรเพิ่มขึ้น ทุนมนุษย์ จ้างงานในพื้นที่เป็นหลัก ด้านการพนักงานงานมีส่วนร่วม ขยายกิจการจากเงินก าไร ทุนสังคม ใช้เทคโนโลยีตามความเหมาะสม เลือกใช้เทคโนโลยี วัสดุที่จ าเป็น ร่วมกิจกรรมการช่วยเหลือ ทุนเศรษฐกิจ ไม่กู้เงินเกินก าลัง พิจารณาผลกระทบที่เกิดขึ้นด้าน สังคม ชุมชน สิ่งแวดล้อม ทุนสิ่งแวดล้อม การผลิตและบริการ มีผลิตภัณฑ์ที่สร้างสรรค์ มีการร่วมกิจกรรมด้านเครือข่ายทางธุรกิจ ส่งสินค้าออกต่างประเทศ มีการวางแผนและควบคุมทุกขั้นตอน ลูกค้ามีความพอใจในสินค้า พัฒนาผลิตภัณฑ์ การบริการที่มีคุณภาพ สินค้ามีคุณภาพได้รับมาตรฐาน คิดค้นรูปแบบการผลิต/การบริการต่อเนื่อง มีชื่อเสียงเป็นยอมรับ ซื่อสัตย์ต่อคุณภาพผลิตภัณฑ์และการบริการ + สิ่งแวดล้อม 1.2 จากปัจจัยด้านทรัพยากรการด าเนินงาน กระบวนการจัดการที่มีการน าปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงไปใช้และ ผลลัพธ์ที่ได้ทางธุรกิจมีความสัมพันธ์กันอย่างเห็นเด่นชัด กับกลยุทธ์ในการท าให้ธุรกิจของธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อม ซึ่งน าไปประยุกต์ใช้ในการด าเนินธุรกิจได้ และน ามาอธิบายเปรียบเทียบความสัมพันธ์ของมิติด้านมนุษย์ มิติด้านสังคม มิติด้านสิ่งแวดล้อม มิติด้านเศรษฐกิจ ดังภาพที่ 2 ความพอประมาณ ความมีเหตุผล ความมีภูมิคุ้มกันที่ดี ความรู้ คุณธรรม ความพอประมาณ ความมีเหตุผล ความมีภูมิคุ้มกันที่ดี ความรู้ คุณธรรม 14 ภาพที่ 2 ความสัมพันธ์ของกลยุทธ์การจัดการและผลลัพธ์ที่ได้จากการด าเนินธุรกิจในส่วนของมิติมนุษย์ มิติสังคม มิติสิ่งแวดล้อม และมิติเศรษฐกิจ กลยุทธ์การจัดการธุรกิจ1.วิเคราะห์ตลาดและหาสินค้าหรือบริการที่ตลาดต้องการ2.สรรหาพนักงานที่มีความสามารถและมีฝีมือ3.มีความรู้ ความสามารถในเรื่องที่ท าธุรกิจ และพัฒนาตนเองอย่างต่อเนื่อง4.ใช้แรงงานในพื้นที่เป็นหลัก5.ใช้เทคโนโลยีที่จ าเป็น และราคาไม่แพง 6.ควบคุม ตรวจสอบการใช้ทรัพยากรอย่างรอบคอบ และชัดเจน7.มีการวิเคราะห์ด้านการบริหารจัดการอย่างต่อเนื่อง ทั้งในด้านการเงิน การใช้ทรัพยากร และการวิเคราะห์ตลาด8. ใช้หลักความซื่อสัตย์ สุจริตกับลูกค้าผลลัพธ์ทางธุรกิจมิติมนุษย์มีความรู้ ความสามารถและศักยภาพในการบริหารจัดการธุรกิจได้อย่างมีประสิทธิผลมีทักษะและเข้าใจคุณค่าของคน และพัฒนาศักยภาพของคนได้พนักงานในชุมชนมีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น และพัฒนาศักยภาพของพนักงานพนักงานในชุมชนมีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น และพัฒนาศักยภาพของพนักงานมีความรู้ ความสามารถและศักยภาพในการบริหารจัดการธุรกิจได้อย่างมีประสิทธิผลมีความรู้ ความสามารถและศักยภาพในการบริหารจัดการธุรกิจได้มีความรู้ ความสามารถและศักยภาพในการบริหารจัดการธุรกิจได้อย่างมีประสิทธิผลพนักงานในชุมชนมีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้นและพัฒนาศักยภาพของพนักงาน15 2. ข้อเสนอทางด้านธุรกิจ ผู้ประกอบการสามารถน ารูปแบบกลยุทธ์การพัฒนาระบบการจัดการจากการใช้ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงไปประยุกต์ใช้ตามสถานการณ์ของธุรกิจได้ รวมทั้งการน ามิติของผลลัพธ์ด้านทุนมนุษย์ มิติทางสังคม มิติด้านกายภาพ มิติด้านสิ่งแวดล้อมมาเป็นแนวทางการวางเป้าหมายในการท าธุรกิจ ซึ่งจากการศึกษาธุรกิจการผลิต และธุรกิจการบริการ จะเห็นเป็นรูปธรรม ซึ่งธุรกิจที่เกี่ยวข้องสามารถน าไปใช้ในการวางแผนและพัฒนากลยุทธ์ด้านการวางแผนจัดการได้ เช่น วางแผนด้านการลงทุนเพื่อป้องกันความเสี่ยงในการท าธุรกิจ บริหารความเสี่ยงด้วยการพิจารณาถึงผลกระทบที่เกิดขึ้นของกระบวนการผลิตและผู้เกี่ยวข้อง ใช้หลักการจัดการทรัพยากรมนุษย์ด้วยการสร้างภูมิคุ้มกันที่ดีด้านคุณภาพชีวิตให้กับพนักงาน และสร้างความยั่งยืนให้กับ ธุรกิจในด้านการพัฒนาผลิตภัณฑ์และการบริการให้มีคุณภาพ รวมทั้งมีจุดยืนในการใช้วัสดุอุปกรณ์ที่ประยุกต์จากภูมิปัญญาดั้งเดิมเพื่อสร้างความแตกต่างของสินค้าและบริการ และธุรกิจควรให้ความส าคัญต่อการจัดการด้านความรับผิดชอบต่อสังคมด้วยการการหลีกเลี่ยงการผลิต และการบริการที่ไม่มีการจัดการของกลยุทธ์การจัดการธุรกิจสร้างผลิตภัณฑ์หรือบริการที่สามารถท าก าไรภายใน 3 ปีวางแผนธุรกิจอย่างมีขั้นตอน ก าหนดเป้าหมายที่ชัดเจนใช้การประชาสัมพันธ์ทุกช่องทางอย่างต่อเนื่องสร้างคุณภาพมาตรฐานให้กับผลิตภัณฑ์และการบริการผลลัพธ์ทางธุรกิจมิติเศรษฐกิจมีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นทั้งระดับครอบครัว ระดับกลุ่มธุรกิจและระดับเครือข่ายมีแนวทางการสร้างเครือข่ายทางการตลาดสร้างความเจริญเติบโตทางธุรกิจได้16 เสียสร้างมลภาวะเป็นพิษของธุรกิจทุกประเภท และในด้านความตั้งใจผลิตสินค้า/บริการ/ส่งมอบสินค้าอย่างมีคุณภาพของธุรกิจทุกประเภทเพื่อสร้างความเชื่อถือซึ่งจะเป็นการเพิ่มมูลค่าทางธุรกิจอีกทางหนึ่ง จากแนวทางการน าปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงมาประยุกต์ใช้กับธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อมทั้งที่เป็นประเภทอาหารสด อาหารแปรรูป เครื่องใช้และธุรกิจการบริการ ที่ได้ท าการศึกษาแล้วนั้น คณะผู้วิจัยพบว่า สามารถน ามาสร้างเป็นรูปแบบเพื่อน าไปใช้ในการพัฒนากลยุทธ์ระบบการจัดการที่มีการน าปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงไปใช้ได้ ดังภาพต่อไปนี้ ผลลัพธ์ความส าเร็จของธุรกิจ กลยุทธ์ความส าเร็จมีความซื่อสัตย์ต่อลูกค้าและผู้เกี่ยวข้องสรรหาวัตถุดิบในพื้นที่เพื่อใช้ผลิตและบริการอันดับแรกวางแผนการบริหารจัดการอย่างรอบคอบมีการสร้างมาตรฐานการผลิตและการบริการด้วยคุณภาพมีการใช้ภูมิปัญญาในการผลิตและบริการสร้างความสัมพันธ์กับลูกค้าและธุรกิจอื่นใช้วัตถุดิบในท้องถิ่นมีผลิตภัณฑ์ที่หลากหลายไม่ขยายกิจการในช่วงที่เศรษฐกิจไม่ดีร่วมมือกับชุมชนในการรักษาสิ่งแวดล้อมมิติด้านทุนมนุษย์พนักงานในชุมชนมีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น และพัฒนาศักยภาพของพนักงาน มิติทุนสิ่งแวดล้อมกลุ่มธุรกิจสามารถสร้างแนวทางด้านจิตสาธารณะ และการรักษาสิ่งแวดล้อมที่อยู่17 3. ข้อเสนอทางการวิจัยครั้งต่อไป 1) ศึกษาเพิ่มเติมในเรื่อง การพัฒนารูปแบบเครือข่ายพันธมิตรทางธุรกิจด้วยการประยุกต์ใช้ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง เพื่อให้ได้รูปแบบการพัฒนาที่ชัดเจน และสามารถน าไปประยุกต์ใช้ได้ในภาคธุรกิจ 2) ควรมีวิจัยเครื่องมือและการสร้างหลักสูตรอบรมที่สามารถพัฒนาผู้ประกอบการรุ่นใหม่และผู้สนใจให้เข้าใจรูปแบบการพัฒนาระบบการจัดการด้วยารใช้ปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง 3) ควรมีการศึกษาควรมีการวิจัยรูปแบบการพัฒนาระบบการจัดการทางธุรกิจด้วยการใช้ปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง บรรณานุกรม พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว. 2541 พระราชด ารัส : คู่มือการด าเนินชีวิตส าหรับประชาชน ปี 2541 และทฤษฎีใหม่. ส านักงานจัดการทรัพย์สินส่วนพระองค์ ส านักงานจัดการทรัพย์สินส่วน พระมหากษัตริย์ บริษัท มงคลชัยพัฒนา จ ากัด บริษัท บางจากปิโตรเลียม จ ากัด (มหาชน) พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว. 2542. พระราชด ารัส. 4 ธันวาคม 2541, บริษัท อมรินทร์พริ้น ติ้งแอนพับลิชชิ่ง จ ากัด (มหาชน)กองบรรณาธิการ POSITIONING. 2550. Sufficiency Economy เศรษฐกิจพอเพียง. กรุงเทพ : ไทย เดย์ ดอทคอม …………………………………………………………………………………………………….. กัญญามน อินหว่างและวัลลภา ศรีทองพิมพ์. 2551. แนวทางการพัฒนาระบบการจัดการของธุรกิจ ขนาดกลางและขนาดย่อมด้วยการใช้ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง. รายงานการวิจัย ทุน สนับสนุนส านักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ. 18 กัญญามน อินหว่าง.2548. การสร้างเครือข่ายการเรียนรู้ของผู้น าชุมชนเพื่อการสร้างวิสาหกิจชุมชน ในเขตภาคกลาง. รายงานการวิจัย ทุนสนับสนุนส านักงานการอุดมศึกษาเอกชนแห่ง ประเทศไทย. จิรายุ อิศรางกูร ณ อยุธยา (รศ.ดร). ปาฐกถาพิเศษ ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงกับการบริหารการ พัฒนา. สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (วันพฤหัสบดีที่ 14 มิถุนายน พ.ศ.2550) เฉลียว บุรีภักดี และคณ .2552. การวิจัยและพัฒนาวิถีชีวิตเศรษฐกิจพอเพียงในภาคเกษตรกรรม พื้นฐานโดยอิงกรอบความคิดเชิงระบบ. ส านักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ. ทรงศักดิ์ ศรีบุญจิตต์. 2552. การน าปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงมาประยุกต์ใช้ในการด ารงชีวิตของ ประชาชน. ส านักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ. นรินทร์ สังข์รักษาและคณะ.2551. ผลดีของการประยุกต์ใช้หลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงใน กระบวนการเรียนรู้และการจัดการความรู้เพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืนของวิสาหกิจชุมชน กรณีศึกษาจังหวัดราชบุรี.ส านักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ. นัฐพงษ์ พรวัฒนเวทย์. 2547. การประยุกต์ใช้เศรษฐกิจพอเพียงกับภาคธุรกิจค้าปลีก. กรุงเทพ ภาคนิพนธ์ คณะพัฒนาการเศรษฐกิจ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์. นพพร เมธีอนันต์กุล. 2549. การน าแนวปฏิบัติตามปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงไปใช้ในการด าเนิน ชีวิต กรณีศึกษาเกษตรกรลูกค้า ธ.ก.ส. อ าเภอวิเชียรบุรี จังหวัดเพชรบูรณ์. ภาคนิพนธ์ คณะ พัฒนาสังคมและสิ่งแวดล้อม สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์. พูนฤดี สุวรรณพันธุ์และกัญญามน อินหว่าง. 2549. ทฤษฎีและพฤติกรรมในองค์การ. เอกสารค าสอน. มหาวิทยาลัยเซนต์จอห์น. ราชกิจจานุเบกษา. 2545. พระราชบัญญัติส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม พ.ศ. 2543. เล่ม 119 ตอนที่ 93 ก 19 วันวร จานู. 2546. เศรษฐกิจพอเพียงในทัศนะจริยศาสตร์และปรัชญาสังคม. งานวิจัย. มหาวิทยาลัย ธุรกิจบัณฑิต. วารุณี ชินวินิจกุล. 2549. กระบวนการเรียนรู้ตามแนวคิดเศรษฐกิจพอเพียง: กรณีศึกษาชุมชนไม้เรียง อ าเภอฉวาง จังหวัดนครศรีธรรมราช. คณะพัฒนาสังคม. สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์. สุวกิจ ศรีปัดถา. 2549. การประยุกต์หลักการจัดการธุรกิจตามแนวพระราชด าริเศรษฐกิจพอเพียงกับ วิสาหกิจชุมชน. มหาสารคาม : รายงานการวิจัย มหาวิทยาลัย ราชภัฏมหาสารคาม สุวิทย์ เมษินทรีย์. 2549. จุดเปลี่ยนประเทศไทยเศรษฐกิจพอเพียงในกระแสโลกาภิวัฒน์ , กรุงเทพ : ส านักพิมพ์การเงินธนาคาร ไสว บุญมา. 2543. เศรษฐกิจพอเพียงภูมิปัญญาชาติไทย. กรุงเทพ : พี.เอ. ลีฟวิ่ง. สหัทยา พลปัถพี. 2548. แนวทางการพัฒนาคนให้มีคุณลักษณะตามปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง. วิทยานิพนธ์. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. สมศรี จินาวงศ์. 2544. การวิเคราะห์กระบวนการเรียนรู้กิจกรรมทางเศรษฐกิจและการกระจายรายได้ ในชุมชนที่ใช้แนวทางการพัฒนาแบบเศรษฐกิจพอเพียง. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. สถาบันไทยพิพัฒนา .2552. มูลนิธิบูรณะชนบทแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์ ศศิพรรณ บัวทรัพย์. 2547. ความคิดเห็นของนักศึกษามหาวิทยาลัยรามค าแหงต่อปรัชญาเศรษฐกิจ พอเพียง. กรุงเทพ : ภาคนิพนธ์ คณะพัฒนาสังคม สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ ศิริวรรณ เสรีรัตน์และคณะ. 2549. องค์การและการจัดการฉบับสมบบูรณ์. กรุงเทพ : ธรรมสาร เศรษฐกิจพอเพียงคืออะไร (พิมพ์ครั้งที่ 3) โดยคณะอนุกรรมการขับเคลื่อนเศรษฐกิจพอเพียง ส านักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ มีนาคม 2549 20 อนัญญา บวรสุนทรชัย. 2547. การศึกษาเปรียบเทียบการใช้แนวทางการบริหารแบบเศรษฐกิจพอเพียง และแบบเศรษฐกิจที่เน้นทุนของธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อม. กรุงเทพ : ภาคนิพนธ์ คณะ พัฒนาสังคม สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ อภิชัย พันธเสนและคณะ. 2545. รายงานฉบับสมบูรณ์การวิเคราะห์อุตสาหกรรมขนาดกลางและขนาด ย่อม ตามแนวพระราชด าริเศรษฐกิจพอเพียง. กรุงเทพมหานคร : ส านักงานกองทุนสนับสนุนการ วิจัย. กรุงเทพมหานคร อุดมพร อมรธรรม. 2549. ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงพระเจ้าอยู่หัว. กรุงเทพ : แสงดาว Daft, L. 2008., Management. Orlando: The Dryden Press Harcourt Brace College Publishers. สื่ออิเล็คทรอนิกส์ งานบริการ กรมโรงงานอุตสาหกรรม กระทรวงอุตสาหกรรม 2550. อุตสาหกรรม SMEs จังหวัดนนทบุรี http://www.diw.go.th/die/search_SMEs.asp ส านักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม www.sme.go.th ธนาคารพัฒนาวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมแห่งประเทศไทย www.smebank.co.th 21 22